Ryś jest w Polsce gatunkiem chronionym od 1995 roku. Jego obecny status prawny reguluje Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz.U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237). Zgodnie z nim, ryś jest w Polsce gatunkiem ściśle chronionym, wymagającym ochrony czynnej (z ostrzejszym reżimem ochronnym, niż wilk) (Załącznik 1, lp. 316).
Zgodnie z Ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880) i w/w Rozporządzeniem, zabronione jest zabijanie rysi, ich okaleczanie, chwytanie, przetrzymywanie, niszczenie miejsc rozrodu i ostoi, a także przechowywanie oraz sprzedaż skór i innych fragmentów martwych osobników bez odpowiedniego zezwolenia. Nie respektowanie zapisów ustawy podlega karze aresztu lub grzywny. Za szkody w inwentarzu spowodowane przez rysie odpowiada Skarb Państwa.
W 2001 roku, na zamówienie Ministerstwa Środowiska, zespół Instytutu Ochrony Środowiska w Krakowie i Zakładu Badania Ssaków w Białowieży opracował Program ochrony rysia (Lynx Lynx) W Polsce (Okarma i in. 2001).
Ryś wymieniony jest w Załączniku II Dyrektywy Siedliskowej UE. Oznacza, to że jest gatunkiem wyznacznikowym dla typowania obszarów Natura 2000. Ryś chroniony jest również przez Konwencję Berneńską.
W "Polskiej czerwonej księdze zwierząt" ryś ma status NT (near threatened) - gatunek niższego ryzyka, ale bliski zagrożenia.
