Występowanie wilka w Polsce
Prowadzona od 2000 roku, przy ogromnym udziale wszystkich nadleśnictw w Polsce, i koordynowana przez Instytut Biologii Ssaków PAN w Białowieży oraz Stowarzyszenie dla Natury "Wilk", Inwentaryzacja wilka i rysia pozwala oceniać liczebność i zasięg występowania tych drapieżników w naszym kraju. Ponadto Stowarzyszenie dla Natury “Wilk” prowadzi od 2001 r. monitoring rozwoju populacji wilka w zachodniej Polsce. Obecnie wielkość populacji wilka można ocenić na 750 osobników, a zasięg występowania obejmuje wszystkie większe kompleksy leśne na wschód od Wisły, całe Karpaty oraz większość rozległych lasów nizinnej części Polski Zachodniej.
W latach 2001-2005 wzrost zasięgu występowania wilka notowano jedynie na wschód od Wisły. Wilki występowały wówczas głównie w północno-wschodniej i wschodniej części Polski, oraz w Karpatach. W rozległych kompleksach leśnych Polski Zachodniej stwierdzano zaledwie kilka odizolowanych watah i pojedyncze, zwykle migrujące osobniki.
Notowany od 2005 roku wzrost liczebności, a szczególnie istotny wzrost zasięgu występowania wilka w Polsce, w tym coraz szybsza rekolonizacja zachodniej części kraju są wynikiem objęcia tego gatunku ochroną w 1998 r.
Większość polskiej populacji wilka zamieszkuje lasy gospodarcze, niewielki tylko procent bytuje na terenach chronionych, choć jak wynika z naszych badań w zachodnich Karpatach oraz zachodniej Polsce, wilki chętnie na miejsca wychowu szczeniąt wybierają rezerwaty, ściśle chronione części parków narodowych oraz poligony wojskowe, gdzie gospodarka leśna jest znacznie ograniczona.
