Psy pasterskie
Na świecie wyhodowano wiele ras psów pasterskich mających za zadanie ochronę inwentarza przed atakami drapieżników. W Polsce taką rasą jest owczarek podhalański. Psy wykorzystywane są głównie do ochrony stad owiec, sprawdzały się jednak również do ochrony kóz, bydła a nawet koni.
Dobry pies ochraniający stado, to taki, który pozostaje z nim cały czas i szybko reaguje na obecność zagrożenia zdecydowaną postawą ciała i szczekaniem. Zadaniem psów nie jest walka z drapieżnikami, ale zniechęcanie ich do ataku.
Owczarki podhalańskie należy wprowadzić do stada, jako szczenięta w wieku 6-8 tygodni. Umieszcza się je na stałe np. w specjalnym kojcu wewnątrz zagrody, koszaru lub na pastwisku, tak by przyzwyczaiły się do zwierząt, które mają później chronić. Bezwzględnie należy ograniczać kontakt młodego psa z ludźmi, ponieważ efektywność psa zależy od tego, czy jako szczeniak zaakceptował stado jako swoją nowa rodzinę. Jeżeli pies przywyknie w większym stopniu do obecności ludzi niż zwierząt hodowlanych, nie będzie chciał w przyszłości pozostawać z nimi sam na pastwisku. Bardzo istotna jest od początku dobra opieka weterynaryjna, zwłaszcza szczepienia ochronne, a także odpowiednie żywienie. Zapewni to prawidłowy wzrost i rozwój psa. Gdy szczeniak jest dostatecznie duży, by mógł nadążać za pasącym się stadem, powinien mu towarzyszyć cały dzień i spać w jego pobliżu.
Dla większych stad, składających się np. z 200-300 sztuk inwentarza, dobrze jest mieć dwa lub trzy psy. Owczarka nie powinno się trzymać na uwięzi. Uwiązany pies często staje się agresywny wobec ludzi, jest też bezradny w przypadku pojawienia się drapieżników. Pilnując stada powinien on móc swobodnie patrolować inwentarz, sprawdzać pastwisko i w każdej chwili wybiec przed stado, aby je bronić przed drapieżnikami.
Szczenię owczarka podhalańskiego poznaje stado owiec (Fot. R. Mysłajek)
Owczarki podhalańskie strzegące stada bydła w Beskidzie Śląskim
