Przejścia dla zwierząt są coraz częściej stosowanym w Polsce środkiem minimalizowania negatywnego wpływu infrastruktury transportowej na populacje zwierząt. Ich wykorzystanie w dużej mierze zależy od wiedzy i dobrej woli inwestorów oraz projektantów. Istnieją duże różnice w liczbie i rodzaju budowanych przejść w poszczególnych regionach Polski. Tymczasem drożność korytarzy ekologicznych musi być zachowana na całym ich przebiegu.
Wyznaczanie lokalizacji przejść dla zwierząt powinno podlegać regułom, które zapewnią równomierne rozmieszczenie przejść o równorzędnych parametrach na całej długości korytarzy. Dlatego proces projektowania i budowy przejść wymaga monitoringu na poziomie krajowym. Ocena powinna dotyczyć prawidłowości rozmieszczenia (lokalizacji) i efektywności wybudowanych przejść w skali kraju, w odniesieniu do umożliwiania migracji zwierząt, przepływu genów oraz zachowania łączności ekologicznej pomiędzy poszczególnymi obszarami przyrodniczo cennymi, w szczególności terenami chronionymi (ostoje Natura 2000, parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty itd.).
Stowarzyszenie dla Natury "Wilk" monitoruje przebieg budowy infrastruktury transportowej w Polsce i negocjuje budowę przejść dla zwierząt. Dzięki naszym działaniom udało się zrealizować kilkaset przejść dla zwierząt.
Przejście dla zwierząt na autostradzie A4 (© S. Nowak)
Przejście dla zwierzat na linii kolejowej E20 w Puszczy Rzepińskiej (© R. Mysłajek)
Wiadukt autostradowy na drodze ekspresowej S1 (© S. Nowak)
Przepust wodny przystosowany do przemieszczania się średnich zwierzat na drodze S1 (© R. Mysłajek)
Wiadukt autostradowy nad korytarzem ekologicznym w Beskidach na drodze ekspresowej S69 (© S. Nowak)
Poszerzony most na Bobrze przystosowany do przemieszczania się zwierzat (© S. Nowak)
