Szkody od wilków

Do przeczytania pdf: Poradnik ochrony zwierząt hodowlanych przed wilkami

Głównym pokarmem wilków w Polsce są jelenie, sarny i dziki. Zwierzęta hodowlane stanowią zaledwie kilka procent diety tych drapieżników, a na inwentarz poluje mniej niż połowa watah w naszym kraju. Szkody występują wówczas, gdy wypas prowadzony jest w pobliżu lasu, a inwentarz pozbawiony jest odpowiedniego dozoru.

Rocznie wilki zabijają około 600 zwierząt gospodarskich. Szkody te sięgają 0,002% stanu krów i 0,06% stanu owiec w Polsce. Nie są zatem w skali kraju znaczące, natomiast w skali poszczególnych gospodarstw stanowią zwykle poważny problem. Dlatego niezmiernie ważne jest wprowadzanie na obszarach występowania wilków skutecznych metod ochrony inwentarza, zmodyfikowanych praktyk hodowlanych oraz usprawnianie systemu odszkodowań. Najczęściej atakowane są owce, kozy i bydło, rzadziej natomiast psy i konie.

Roczne kwoty odszkodowań wynoszą od 200-400 tys. zł, ale notowane są znaczne wahania pomiędzy poszczególnymi latami. Wynikają one z różnic w długości sezonu wegetacyjnego, lokalnej dynamiki rozwoju hodowli, zwiększania się zasięgu występowania wilka w Polsce, doskonalenia się systemu odszkodowań, zmian cen zwierząt hodowlanych.

Ataki drapieżników mogą występować przez cały okres wypasów, jednak ich największe natężenie notuje się od sierpnia do października. Wynika to z kilku przyczyn: na przełomie lata i jesieni wzrasta znacząco zapotrzebowanie pokarmowe wilczych szczeniąt, tegoroczne młode ssaki kopytne są już podrośnięte i sprawniejsze w uciekaniu przed drapieżnikami, ich zagęszczenie wskutek drapieżnictwa oraz innych czynników śmiertelności jest niższe niż wiosną i latem, powoduje to większe zainteresowanie wilków dodatkowymi źródłami pokarmu. Ponadto dni są coraz krótsze, pogarsza się pogoda i obniża temperatura, co nie sprzyja dobremu nadzorowi właścicieli nad inwentarzem i ułatwia skuteczne ataki.

Identyfikacja sprawców szkód wyrządzanych wśród zwierząt gospodarskich nie jest łatwa. Bardzo podobne ślady na ciałach zabitych zwierząt pozostawiają bowiem także inne drapiezniki, m.in. psy. Ocenia się, że co roku psy zabijają w Polsce ok. 280 zwierząt hodowlanych - szczegóły znaleźć można w artykule opublikowanym na łamach Biological Conservation. W identyfikacji sprawców szkód pomocne mogą być metody genetyczne. Przykłady takich zastosowań badań genetycznych znaleźć można w artykule w Forensic Science International: Genetics.



Stado owiec niezabezpieczone przed atakami drapieżników (Fot. S. Nowak)

Stado owiec niezabezpieczone przed atakami drapieżników (Fot. S. Nowak)



 

Przekaż 1% podatku na rzecz stowarzyszenia.

Dowiedz się więcej.



Nasz profil na Facebook Nasz profil na YouTube

Projekt i wykonanie: maszyna.pl
English
Polski