Drogi i linie kolejowe wraz z otaczającą je infrastrukturą, mają ogromny wpływ na środowisko naturalne, powodując utratę i pogorszenia jakości siedlisk poszczególnych gatunków, a śmiertelności zwierząt w trakcie kolizji z pojazdami. Infrastruktura transportowa dzieli środowisko na małe płaty i utrudnia kontakt zamieszkujących je zwierząt, tworząc tym samym efekt bariery ekologicznej, którego bezpośrednimi konsekwencjami są: fragmentacja i izolacja zbiorowisk roślinnych; fragmentacja i izolacja populacji zwierząt; ograniczenie możliwości przemieszczania się i żerowania zwierząt wewnątrz areałów osobniczych i terytoriów; ograniczenie lub uniemożliwienie migracji dalekiego zasięgu; ograniczenie przepływu genów i obniżenie zmienności genetycznej w ramach populacji; a nawet wymieranie lokalnych populacji i obniżenie różnorodności biologicznej.

Wpływ dróg i linii kolejowych na zwierzęta zależny jest od wielu czynników, między innymi od natężenia ruchu, konstrukcji drogi lub torowiska oraz ich lokalizacji. Na drogach, natężenie ruchu powyżej 1000 pojazdów na dobę stanowi istotną barierę dla przemieszczania się zwierząt. Największą śmiertelność zwierząt notuje się przy natężeniu ruchu wynoszącym 5000 – 7500 pojazdów na dobę. Natomiast przy 10 000 pojazdów na dobę droga działa na zwierzęta wybitnie odstraszająco (Iuell i in. 2003). Śmiertelność zwierząt zmienia się sezonowo. W przypadku płazów związana jest w największym stopniu z wiosennymi migracjami z miejsc zimowania do miejsc rozrodu oraz z letnimi i wczesno-jesiennymi migracjami w odwrotnym kierunku. W przypadku ssaków obserwuje się zwiększoną śmiertelność osobników młodocianych oraz osobników odbywających dobowe i sezonowe migracje związane z wykorzystaniem różnych fragmentów siedlisk.

Copyright by Robert W. Mysłajek

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Przekaż 1% podatku na rzecz stowarzyszenia.

Dowiedz się więcej.



Nasz profil na Facebook Nasz profil na YouTube

Projekt i wykonanie: maszyna.pl
English
Polski