Wielka wędrówka Alana

Młody wilk, który wędrował w 2009 roku przez środkową Europę przemierzył ponad 1400 km. O przebiegu jego wędrówki informował naukowców umieszczony na szyi nadajnik z systemem GPS GSM.

W Niemczech koło miejscowości Bad Muskau (Saksonia, kilka kilometrów od granicy polsko-niemieckiej), trzy wilki zostały wyposażone przez naukowców w nadajniki telemetryczne z systemem GPS GSM, w ramach projektu badań nad dyspersją wilków, prowadzonego przez Federalną Agencję Ochrony Środowiska Niemiec. Pod koniec kwietnia 2009 jeden z oznakowanych wilków o imieniu Alan wyruszył w długą podróż. Przekroczył granicę polsko-niemiecką na południe od Forst. Od tego momentu naukowcy Gesa Kluth i Ilka Reinhardt z biura Lupus w Spreewitz przesyłali informacje o miejscach pobytu Alana do biura Stowarzyszenia dla Natury „Wilk”, a nasi pracownicy monitorowali jego wędrówkę.

Od kwietnia do października 2009 Alan przeszedł przez Lasy Zielonogórskie, przepłynął Odrę, przebył Puszczę Rzepińską, Puszczę Lubuską, Dolinę Noteci, Lasy Wałeckie, Bory Tucholskie, by następnie przedostać się na prawy brzeg Wisły mającej w tym miejscu 400 m szerokości, obejść Warszawę od północy, dotrzeć do doliny Biebrzy, a następnie do Puszczy Augustowskiej, skąd poprzez Białoruś dostał się do południowo-zachodniej Litwy, by ponownie powrócić na Białoruś, skąd w październiku 2009 r. dotarł ostatni sygnał z jego obroży. Od tego czasu brak jest informacji o jego losach.

Możliwe są dwie wersje wydarzeń: 1. Wyczerpała się bateria w obroży i urządzenie przestało wysyłać informacje o lokalizacji wilka; 2. Wilk nie żyje, a obroża została uszkodzona.

Podzas wędrówki Alan pokonał ponad 1500 km, odwiedził 4 kraje i 6 polskich województw: lubuskie, zachodniopomorskie, pomorskie, warmińsko-mazurskie, mazowieckie i podlaskie. 

Dotychczas niewiele wiadomo o mechanizmach, jakie rządzą długodystansowymi migracjami dużych drapieżników, trudno też określić co spowodowało, że to Alan wyruszał w tak długą podróż, a jego brat Karl (oznakowany w tym samym czasie) po 150 kilometrowej wyprawie w głąb Niemiec powrócił i po jakiś czasie został uzyskał status osobnika rozmnażajacego się w sąsiedniej watasze. Przypadek Alana potwierdza przypuszczenia, że codziennie przez Polskę w różnych kierunkach wędrują dziesiątki dużych zwierząt lądowych. Są to nie tylko wilki, ale też łosie, jelenie, dziki, żubry, a także rysie.

Przetrwanie dużych zwierząt w zurbanizowanej Europie zależy od możliwości swobodnej wymiany genowej pomiędzy niewielkimi populacjami, zasiedlającymi odległe kompleksy leśne. W 2005 roku w efekcie współpracy naukowców z Zakładu Badania Ssaków PAN w Białowieży i Stowarzyszenia dla Natury „Wilk” powstał projekt korytarzy ekologicznych łączących obszary „Natura 2000” i inne cenne siedliska przyrodnicze w Polsce. Obecnie projekt rozszerzany jest na całą Europę Centralną, w ramach TransEuropean Wildlife Network. Wilka i rysia, z uwagi na ich dużą mobilność i dalekie zasięgi wędrówek, wybrano na gatunki wskazujące przebieg tych korytarzy i ich drożność. Alan podczas swojej wyprawy porusza się wzdłuż tych korytarzy, potwierdzając prawidłowość ich wyznaczenia, drożność a także konieczność pilnej ochrony przed zablokowaniem. Obecnie największym zagrożeniem dla drożności korytarzy są ruchliwe i ogrodzone drogi, dlatego tak ważne jest budowanie odpowiedniej liczby dużych przejść dla zwierząt na powstających autostradach.

O ALANIE PISALI:

Serwis PAP NAUKA 

Serwis PAP NAUKA

National Geographic Polska

Onet.pl

ALAN w telewizji

Teleexpress 07.07.2009.



Alan przed wyruszeniem w wielką podróż

Alan przed wyruszeniem w wielką podróż

Trasa jaką dotychczas pokonał Alan

Trasa jaką dotychczas pokonał Alan



 

Przekaż 1% podatku na rzecz stowarzyszenia.

Dowiedz się więcej.



Nasz profil na Facebook Nasz profil na YouTube

Projekt i wykonanie: maszyna.pl
English
Polski